Nekadašnja radionica, širom grada visoko poštovane braće Egri, u kojoj su zajedno radili kolari i kovači, jedinstveni je objekat ove vrste u našoj zemlji, pošto se dva zanata nigde nisu obavljala na istom mestu. Kovački i kolarski zanati u Bačkoj Topoli imaju dugu tradiciju i najverovatnije su prisutni u životu naselja od samog naseljavanja u 18-om veku. 1940-ih godina još je bilo četrdeset radnih kovačnica.
Kovači i kolari iz Bačke Topole su veoma dobro vladali svim tajnama svoga zanata. Kola bačkotopolskih majstora su bila omiljena širom južnog oboda Panonske nizije. Izrađivali su karakteristične kolske okove sa posebnim šarama i razvijali specifične tipove kola. U radionici su izrađivana jednostavna kola, i ona koja saobraćaju i po pesku, i po snegu, pravili su alate od drveta i metala, po potrebi su potkovali, mogli su zadovoljiti sve potrebe stanovništva. Jedna vrsta kola je, po specifičnom metalnom uzorku, dobila ime bačkotopolska kočija. Bačkotopolski kovači su bili upućeni u sve pojedinosti okivanja i izrade alata. Radionicu su posle drugog svetskog rata nacionalizovali, osnovana je kovačko-kolarska zadruga. Nakon prestanka rada zadruge, zgrada je korišćena kao magacin. Radionica je danas deo muzejske postavke i nalazi se pod zaštitom države. Izložbeni materijal je obiman i vredan i na drugom mestu se ne može naći. Pored Zavičajne kuće i Vetrenjače, karakterističan je Bačkotopolski objekat, u celosti obnovljen i dostupan posetiocima.
Radionica je otvorena za posetioce od proleća do jeseni, a postoji mogućnost grupne posete svakog dana u godini, uz prethodni dogovor.
